تبلیغات
صدای پای آب - ما هم میگوییم تساوی مرد وزن اما در تکلیف !!!
    
    سخن امروز  : 
به تارنمای صدای پای آب خوش آمدید.

.:. معرفی وبلاگ .:.


فقط و تنها فقط به خاطر آن تو را می ستایم که بر سر آرمانت باقی ماندی و لحظه ای از راه رفته باز نگشتی ، تو را می ستایم که بر سر عهد و پیمانت با ولی خویش راست قامتانه ایستادی و لبیک گفتی به هل من ناصر پیر جماران و لحظه ای قد خمود نکردی و سرمشق شدی برای کوفیان و همه کوفی صفتان از حال تا همیشه تا یاد بگیرند که چگونه باید مشق عشق کرد در دفتر ولایت ...



اللهم الرزقنا حلاوه شهاده فی سبیل المهدی عج



.:. نویسندگان وبلاگ .:.

  :: سید محمد حمدی (274)


.:. تصویر تصادفی .:.


.:. نظرسنجی .:.

میشه نظرتون رو راجع به این وبلاگ بدونم ؟







.:. معرفی وبلاگ به دوستان .:.

نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما :
ایمیل دوست شما :


.:. خوراك وبلاگ .:.


مشترك خوراك وبلاگ شوید، تا هیچ مطلبی را از دست ندهید


.:. آمار وبلاگ .:.

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
آخرین بازدید :

آخرین بروز رسانی :






.:. امكانات وبلاگ .:.


مبارزه


بسم رب الشهدا و صدیقین
پایگاه فرهنگی مردان ناب " alt="این صفحه را به اشتراک بگذارید" />




.:. زبان های دیگر .:.

  1. ما هم میگوییم تساوی مرد وزن اما در تکلیف !!!
    مربوط به موضوع : اجتماعی , زنان و خانواده ,
    شنبه 5 فروردین 1391

    ما هم میگوییم تساوی مرد وزن اما در تکلیف !!!

     روشن است كه دیدگاه تفریطی جدا كردن زنان از مردان در كلیه احكام و حقوق هم از نظر اسلام باطل است. زیرا آیات قرآن بر این امر دلالت دارند كه زن و مرد در اكثر موارد ـ اگر نگوییم در جمیع موارد ـ جهات مشترك فراوانی دارند.

    اكثر ما مسلمانان آنگونه كه شایسته است به تكالیف اجتماعی مان اهمیت نداده ایم.

    دست هایی هم از شیاطین انس و جن در كار بوده تا چنین تلقی شود كه دین، تنها رابطه انسان با خداست و تكالیف شرعی هم فقط رعایت نجس و پاكی و نماز و روزه است. شیعه بودن هم این است كه انسان در روضه و عزاداری شركت كند. اما مسایل مهمی از قبیل مشاركت در سرنوشت جامعه، مقابله با مفاسد اجتماعی، تأمین مصالح بین المللی اسلام و ایستادگی در برابر دشمنان اسلام، چندان جدی گرفته نشده است و تا قبل از نهضت اسلامی توسط حضرت امام(ره) تقریباً همه این امور در جامعه ما متروك بود و حتی گاهی پرداختن به آنها خلاف تقوا و تقدس شناخته می شد.

    سقیفه، آغازی بر سكولاریسم در اسلام
    این مسأله اختصاص به دنیای اسلام ندارد. اما ظهور آن در اسلام از سقیفه بود. كسانی چنین وانمود كردند كه با وفات پیغمبر اكرم (ص) بساط نبوت و آنچه مربوط به آن بود برچیده شد و بعد از آن خود مردم باید حكومتی را انتخاب و امور دنیایشان را اداره كنند. لذا در حالی كه علی(ع) به تنهایی مشغول تجهیز پیكر پیامبر(ص) بود، مسلمانان جمع شدند تا جانشینی را برای آن حضرت تعیین كنند. این گروه برای توجیه كار خود می گفتند: ما باید برای اداره جامعه فكری بكنیم و خود ما باید تعیین كنیم كه چه كسی خلیفه و امام و به تعبیر امروزی رئیس جمهور باشد.
    شروع تمهیداتی كه برای تثبیت این مسأله اندیشیده شده بود، از اینجا بود كه وحی و رابطه با خدا مسایلی بود كه اختصاص به پیامبر(ص) داشت و با رحلت آن حضرت این مسایل هم تمام شد و آنچه باقی ماند امور دنیایی بود كه خود مردم تلاش كردند برای اداره آن تدبیری بیندیشند. در واقع در عالم اسلام گرایش به سكولاریسم و تفكیك دین از مسایل سیاسی ـ اجتماعی از همان زمان شروع شد. با اینكه 70 روز قبل از آن، پیغمبر اكرم(ص) از طرف خدا، علی(ع) را به عنوان جانشین خود معرفی كرده بود؛ ولی مسلمانان این جریان را ـ عمداً یا سهواً ـ فراموش كردند، گویا اصلاً ماجرای غدیر اتفاق نیفتاده است.
    به تدریج این تفكر در میان مسلمانان و بویژه سلاطین اسلامی كه غالباً از اهل تسنن بودند، جا افتاد كه حكومت، امری دنیایی است و زمانی كه مردم با كسی بیعت كردند، او حاكم و امرش مطاع است. ائمه اطهار(ع) هم بعد از جریان كربلا به دلیل مغلوب بودن شیعه در برابر حاكمان وقت و برای حفظ اساس تشیع كه در واقع اساس اسلام است، غالباً در حال تقیه زندگی می كردند. البته گاهی فقهای شیعه ـ اگر مجالی پیدا می كردند ـ به این مسأله اشاره می كردند كه سلطان عدل باید از طرف خدا تعیین شود. مطرح كردن اصطلاح سلطان عادل و جائر هم در واقع تاكتیكی بود كه توسط فقهای شیعه به كار گرفته می شد تا این مطلب را اعلام كنند كه شیعه هر سلطانی را لازم الاطاعه نمی داند؛ بلكه تنها امام عادل واجب الاطاعه است. با طرح مساله «امام عادل» این سؤال مطرح می شود كه امام عادل چه كسی است. در اینجا بود كه فقهای شیعه فرصتی می یافتند تا در مورد جائر بودن سلاطین زمان خود بحث كرده، ثابت كنند كه این سلاطین حق حكومت ندارند. ما باید خدا را شكر كنیم كه با ظهور شخصیت بزرگی مثل حضرت امام(ره) و فعالیت هایی كه در طول نهضت انجام دادند این حقیقت اسلامی تا حدود زیادی برای همه، به خصوص مردم ایران روشن شد كه دین، مختص عبادات فردی نیست و پرداختن به مسائل اجتماعی هم یكی از بزرگترین واجبات است.
    سیاست ما، عین دیانت ما
    ما نباید فراموش كنیم كه دین اسلام تنها مجموعه احكام شخصی برای تأمین رابطه فرد با خدا نیست. بازگشت روابط اجتماعی هم به رابطه با خداست و ما باید این روابط را هم براساس اوامر خدا و در جهت كسب رضایت او تعریف كنیم. جدا كردن حساب امور اجتماعی از حساب عبادات فردی، سیاستی شیطانی است كه امام(ره) با تمام وجود سعی كرد با آن مبارزه كند تا همه مردم بفهمند كه دخالت در امور اجتماعی و سیاسی از بزرگترین واجبات دینی است. البته قبل از ایشان مرحوم مدرس در آن جمله معروف و تاریخی فرموده بود كه «سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ماست»؛ ولی احیا كننده این شعار حضرت امام بود و ما باید سعی كنیم كه این گوهر گرانبها كه حقیقت اسلام و حاصل عمر امام(ره)، ثمره دستورات انبیا و ائمه اطهار(ع) و روح تشیع است، زنده بماند و كسانی از سر دشمنی با اسلام یا از روی ناآگاهی و غفلت، حساب دین را از سیاست جدا نكنند. اسلام تنها دستورات فردی و عبادی به معنی خاص نیست و گاهی اهتمام به مسایل سیاسی و اجتماعی و دخالت در تدبیر امور جامعه كه بخش عظیمی از اسلام را تشكیل می دهد، از عبادات فردی هم مهمتر است.
    تساوی زن و مرد در تكالیف اجتماعی
    برخلاف آنچه بسیاری می پندارند، در زمینه انجام وظایف اجتماعی تفاوتی بین زن و مرد نیست.
    در زمینه تفاوت بین مرد و زن در احكام و حقوق سه گرایش مطرح شده است؛ دیدگاه اول تساوی زن و مرد است كه توسط غربی ها بخصوص بعد از انقلاب فرانسه مطرح شده است و همچنان كه می دانید این گرایش غلط برخلاف نصوص قرآن است.
    در مقابل این گرایش افراطی، دیدگاه تفریطی دیگری جهات مشترك بین زن و مرد را بسیار نادر می داند. بر اساس این دیدگاه زنان نباید به هیچ وجه در بسیاری از امور، بخصوص در مسایل اجتماعی و سیاسی دخالت داشته باشند و در واقع زن، جنس دومی است كه وظیفه اصلی او تأمین نیازمندی های مردان است. متأسفانه در طول تاریخ و در بعضی از كشورهای اسلامی به خاطر سنت های قومی، این گرایش ترویج شده و با تمسك به دستاویزهایی از جمله اینكه در آیات قرآن، تنها خطابات مذكر مثل «یا ایها الذین آمنوا» به كار رفته، چنین وانمود شده كه نظر اسلام این است.
    همچنان كه توجه دارید، مثال مورد اشاره بازگشت به این ویژگی ادبیات عربی دارد كه بر خلاف فارسی، در آن ضمایر و موصول های مذكر و مؤنث متفاوت است و در صورتی كه مخاطبان، مرد باشند از ضمایر مذكر و اگر مخاطبان، زن باشند از ضمایر مؤنث استفاده می شود. اما در مواردی كه مرد و زن، مشتركاً مورد خطاب باشند یا در جمله ای مرد یا زن بودن مورد عنایت نباشد، در ادبیات عربی از ضمیر مذكر استفاده می شود. بر همین اساس از آیه «یا ایها الذین آمنوا كتب علیكم الصیام» وجوب روزه بر زنان و مردان به صورت مساوی استفاده می شود و برای اثبات آن در خصوص زنان نیاز به دلیل دیگری نیست. لذا مثال مذكور مثل بسیاری از موارد دیگر، از جمله مغالطه هایی است كه از جهل گوینده ناشی می شود؛ یا سوءاستفاده وی از جهل مخاطبان برای اغفال ایشان است.
    روشن است كه دیدگاه تفریطی جدا كردن زنان از مردان در كلیه احكام و حقوق هم از نظر اسلام باطل است. زیرا آیات قرآن بر این امر دلالت دارند كه زن و مرد در اكثر موارد ـ اگر نگوییم در جمیع موارد ـ جهات مشترك فراوانی دارند و زن در بسیاری از امور زندگی استقلال دارد؛ بجز برخی موارد كه تحت شرایط و قراردادهایی از باب تقسیم كار مشخص می شود؛ یا بعضی از وظایف اجتماعی از جمله جهاد، حكومت و قضاوت كه به لحاظ ویژگی های خاص، نقش اول در آنها بر عهده مردان است.
    بر همین اساس، دیدگاه سوم كه پذیرش تفاوت های فی الجمله در حقوق و تكالیف بین زن و مرد است، پدیدار می شود. در برخی موارد حقوق زنان بر مردان برتری دارد؛ از جمله اینكه تأمین نفقه زن و اداره زندگی از جهت اقتصادی بر عهده مرد است و حتی زن می تواند برای انجام كارهای خانه و بچه داری و نظایر آن از مرد اجرت بگیرد. در بعضی موارد هم حقوق مردان بر زنان برتری دارد؛ از جمله اینكه سهم الارث مرد در اغلب موارد بیشتر از زن است.
    چنین اختلافات اجمالی بین زن و مرد در حقوق و تكالیف كه مقتضای شرایط فیزیكی، جسمی و روحی زن و مرد است، پذیرفته شده است. اما در تكالیف اجتماعی مانند امر به معروف و نهی از منكر، پرداختن به مسایل فرهنگی، احیای ارزش های اسلامی، مبارزه با فساد، ارشاد دیگران و اموری از این قبیل، هیچ اختلافی بین مرد و زن نیست.
    بنا براین پس از اینكه پذیرفتیم تأمین مصالح اسلامی جامعه یكی از بزرگترین واجبات اسلام است، باید بر این مسأله تأكید كنیم كه این امر اختصاص به مردان ندارد و زنان نیز در این زمینه مكلفند و باید نسبت به این قبیل مسایل حساس باشند. حتی شاید در بعضی از موارد نقش زنان مهمتر از مردان باشد. هرچند براساس دیدگاه نادرستی كه پیرامون جایگاه زنان در جامعه به عنوان جنس دوم رایج بوده، برخی چنین تلقی می كردند كه اوامر و تكالیف اجتماعی ـ بجز در موارد استثنایی ـ ابتدائاً متوجه مردان است.
    آنچه در اینجا بیشتر مورد تأكید است، این است كه باید توجه داشته باشیم چنین نیست كه در مبارزه با تهاجم فرهنگی و مشاركت در مسایل سیاسی ـ اجتماعی نقش اول بر عهده مردان باشد و زنان طفیل ایشان باشند. هیچ كس ادعا نكرده كه جهاد فرهنگی اختصاص به مردان دارد. حتی دفاع نظامی هم اختصاص به مردان ندارد و در صورت لزوم زنان هم باید در آن شركت كنند. بنا براین همه بانوان مسلمان باید در زمینه مشاركت در امور سیاسی و اجتماعی كه مصالح جامعه اسلامی را تأمین یا از مفاسد جلو گیری می كند، احساس وظیفه كنند و در این جهت به عنوان جهادی كه حتی گاهی اهمیت آن از جهاد نظامی هم بیشتر است، دوشادوش مردان فعالیت كنند.
    متأسفانه سیاست غلط استعماری، شكستن حریم ها و زیر پا گذاشتن ارزش های اسلامی، بویژه در خصوص زنان است كه در دوران رژیم منحوس گذشته اعمال شد و تدریجاً شرایط خاصی را در جامعه ما به وجود آورد كه بانوان متدین برای دور ماندن از آفات این سیاست سعی كردند كمتر در جامعه حضور پیدا كنند و در نتیجه بتدریج خانم ها در فعالیت های اجتماعی به حاشیه جامعه رانده شدند. اگر چنین نشده بود، آنان می توانستند با رعایت حجاب و سایر شئونات، تكالیف اجتماعی خود را انجام دهند و دلیلی برای عدم حضور این قشر جامعه در صحنه های اجتماعی وجود نداشت.
    الحمد لله، بعد از پیروزی انقلاب این مانع نیز برطرف شد و دیگر چنین عذری برای عدم مشاركت بانوان در امور اجتماعی پذیرفته نیست و آنها می توانند در زمینه های مختلف اجتماعی، سیاسی و حتی اقتصادی كه وظیفه شان ایجاب كند، با رعایت موازین و ارزش های اسلامی به فعالیت خود ادامه دهند. حتی در برخی موارد، از جمله در جهاد فرهنگی، بر زنان واجب است دوشادوش مردان نقش خود را بطور كامل ایفا كنند و هیچ چیز مانع انجام این وظایف نمی شود. اما جو حاكم بر جامعه كه نتیجه آن سیاست غلط استعماری است، موجب شده بسیاری از بانوان متعهد و متدین ما از این امر غفلت كنند و هر چند كمابیش پذیرفته اند كه باید در فعالیت های اجتماعی دخالت كنند، اما این وظیفه را در حد شركت در انتخابات یا اموری از قبیل كمك به محرومان و مستضعفان بر خود واجب می دانند و گویا وظیفه ای بیش از این برای خود نمی شناسند. غافل از اینكه آنها هم باید مثل مردان در عرصه مبارزه با مفاسد اجتماعی وارد عمل شوند و این كار همانند اقامه نماز، بلكه بیش از آن بر ایشان واجب است. زیرا در روایات ،تحقق و قوام همه فرایض در گرو انجام امر به معروف و نهی از منكر شمرده شده و از این جهت «أسمی الفرایض و أشرفها» نامیده شده است( كافی، ج 5، ص 55). این دو وظیفه واجب ـ كه جهاد فرهنگی و مبارزه با مفاسد اجتماعی كه در جامعه امروز ما جریان دارد، از مصادیق بارز آنها است ـ هیچ اختصاصی به مردان ندارد و حتی در برخی مواقع زنان می توانند نقش مؤثرتری در انجام آنها داشته باشند.




    آخرین ویرایش: شنبه 5 فروردین 1391 09:27 ق.ظ

    | نظرات () | نویسنده : سید محمد حمدی

.:. صفحات وبلاگ .:.



.:. لینك باكس .:.


*** وبمستر عزیز به منظور افزایش بازدید وبلاگتان، لینك وبلاگتان را به لینك باكس ارسال كنید ***



آخرین مطالب

تبادل لینك

ابتدا وبلاگ ما را با نام صدای پای آب لینك كنید سپس از طریق اینجا لینك خود را برای ما ارسال كنید.